h1

about

24 keer per seconde

Blow-Up | Michelangelo Antonioni, 1966

La photographie est la vérité. Le cinéma est la vérité vingt-quatre fois par seconde.

Le Petit Soldat | Jean-Luc Godard, 1963

Film is waarheid, 24 keer per seconde. 24 keer. En niet: 24 frames per seconde, zoals je vaak tegenkomt in de vertaling van Godards platgetreden statement (“cinema is truth 24 frames per second”).

Dat laatste verheft het frame zélf tot waarheid, maar dat zou een pleidooi voor de fotografie betekenen (wat natuurlijk niet de bedoeling is). Nee, de waarheid van de film ligt juist in dat 24 keer per seconde: de opeenvolging van waarheden, die alleen in die opeenvolging bestaat. Een enkel frame betekent niets, want “television and films do not record moments of reality, but simply dialectics, areas of contradictions” zoals Godard al zei in British Sounds (1970). Moments of reality, dat is fotografie. Maar film is dialectics, areas of contradictions.

Met andere woorden: fotografie en film ontmoeten elkaar in het frame. Een frame is een statisch beeld, onbeweeglijk, voortdurend, onsterfelijk en absoluut: de waarheid van de fotografie. Maar een frame is tegelijk in constante beweging; het is een sliding signifier, aangezien de betekenis (signification) van het frame ontstaat in de overgang (sliding) van het ene naar het andere. Een frame op zichzelf is een leeg kader, dat pas betekenis krijgt in context met de omringende, voorafgaande en volgende frames. Die context van continue beweging, 24 keer per seconde, creëert betekenis uit de onbeweeglijke en absolute waarheid van het fotografische beeld. Waarheid betekent niks, als ze niet beweegt (er bestaan immers geen vaste waarheden).

Dit is een verzameling van mijn favoriete frames, sans rancune uit hun 24-keer-per-seconde-dialectiek gehaald, zodat ze nu, hier, tot stilstand gebracht, eigenlijk niets meer betekenen. Dit hele blog is dus feitelijk een leugen, gemaskeerd als waarheid.

Maar ach:

Film, das ist 24 mal in der Sekunde Lüge. Und weil alles Lüge ist, ist es auch die Wahrheit.

Die Dritte Generation | Rainer Werner Fassbinder, 1979

.

24 keer per seconde

Blow-Up | Michelangelo Antonioni, 1966

Advertenties